De kerkgang en het schapulier

 De kerkgang behoort ook tot de traditie. De moeder werd als onrein beschouwd.
Veertig dagen na de geboorte van een zoon, moesten de joodse moeders gereinigd worden.
Was het hun eerstgeborene, dan moest hij aan god worden opgedragen.
Ook Maria deed dit met haar zoon Jezus in de bijbel.
Katholieke moeders mochten na de  geboorte niet naar buiten alvorens haar kerkgang te hebben gedaan.
De kerkgang was het eerste bezoek van de moeder aan de kerk na de geboorte.
De priester in het wit gekleed, gaf een brandende kaars in de linkerhand van de moeder.
Het kindje ruste in haar rechterhand. In deze hand hield ze ook de   stool van de priester. Hij bad er de voorgeschreven gebeden. De kloosterzuster in de kapel van de maturiteit of de koster in de kerk hing een blanke sluier over de moeder. De moeder is nu gezuiverd . Het kindje kreeg dan een schapulier omgehangen.
Deze ceremonie verdween na Vaticaans ll.

St. Brigit's dag
In de hedendaagse Ierse kalender staat Imbolc bekend als het Feast of St. Brigid van Ierland, tweede patrones van het land, of als Lá Feabhra, de eerste lentedag.

Op deze dag worden traditioneel kaarsen gewijd en een kaarsenprocessie gehouden vóór de mis; vandaar de naam lichtmis. Maria Lichtmis. Daarom wordt dit feest ook wel ‘Onze-Lieve-Vrouw-schudt-de-pan’ genoemd

Het is tevens de traditie dat er op Maria Lichtmis pannenkoeken gegeten worden. Dit wordt uitgedrukt in het gezegde: Er is geen vrouwtje nog zo arm, of ze maakt haar pannetje warm, al heeft het woord 'pannetje' in het oud Nederlands taalgebruik ook nog wel een eigen bijbetekenis

Een ander aardig Provençaalse traditie was om een gouden munt in de laatst gebakken pannenkoek te wikkelen en deze bovenop een kast in de woonkamer te leggen en als geschenk aan de eerste de beste bedelaar die langs kwam te geven. Hiermee waren geluk en gezondheid voor het komend jaar verzekerd! De bedelaars waren natuurlijk niet gek en roken behalve de geurende pannenkoeken ook hun kans op snel verkregen rijkdom en haastten zich om zich aan de poort of deur te melden met de volgende al eeuwenlang zelfde uitgesproken zin:
“Siéu carga d’argen coumo un grapaou de plumo”
(Ik heb nét zoveel geld als een pad veren heeft!)
in de begerige hoop dan vervolgens het traditionele goudstuk in ontvangst te kunnen nemen.
Waar een eeuwenoud simpel boekweit beslagrecept niet toe kan leiden........?

Mater Dei houd deze traditie in ere , daarom ook deze pannenkoeken dag