Het levensverhaal van Henri

Henri werd geboren in Lembeek op 4 april 1910, als derde in een gezin van 4 kinderen.
Mijn vader werkte in het papierfabriek van Lembeek. Mijn moeder deed het huishouden

Ik liep school in Lembeek, bij de broeders tot mijn 14 jaar. Nadien ben ik gaan werken in een groot magazijn in Brussel.
's Winters volgde ik avondles. In 1931 werd ik soldaat. De legerdienst was toen nog verplicht.
In 1932, na mijn legerdienst en na een opleiding, begon ik als ploegbaas te werken in Halle, in de Pharmacie Centrale Belgique.
Dit werk heb ik 40 jaar lang gedaan. Wat er overbleef aan vrije tijd was voor de Harmonie en om te voetballen

Mijn toekomstige vrouw, Elisa Debusscher, werkte in Lembeek in het papierfabriek, waar ik haar heb leren kennen. Ze was afkomstig van Halle
In 1934 zijn we in het huwelijksbootje getreden. We zijn in de Stokerijstraat in Lembeek gaan wonen. Daar leefden we 64 jaar lang

In 1939 werd ik gemobiliseerd voor de tweede wereldoorlog. Ik moest naar het front vertrekken en daarna volgen 2 maande krijgsgevangenschap.
Tijdens de oorlog, 1943 werd het papierfabriek gesloten.

Ons huwelijk bleef spijtig genoeg kinderloos, maar de kinderen van onze families kwamen veel bij ons aan huis.
 Gedurende ons huwelijk waren mijn vrouw en ik zeer actief in de parochiewerken. Ik ben zelf een tijdlang voorzitter geweest van het Kerkfabriek

In 1962 ging ik op pensioen. Vanaf dan ging al onze vrije tijd naar de parochiale werken

Met ouder te worden werd mijn vrouw ziek. Na jaren van zware thuisverzorging werd het te moeilijk om samen thuis te blijven.
Daarom kwamen we in mei 1999 naar het rusthuis. We verbleven eerst op kamer 005.
 Na 4 dagen prima verzorging stierf mijn vrouw hier op 10 mei 1999, gesterkt door het ziekensacrament.

Ik verbleef hier dan 2 maande op kortverblijf. Vanaf juli 1999 werd ik dan als vaste bewoner opgenomen in kamer 138.
Ik was het hier vlug gewoon. Daarom ben ik tevreden met wat is en heb ik vertrouwen in wat komen zal

Henri Vandenbranden!