Maandag 7 Januari 2008

Drie koningenfeest.

Dit weekend stijgt het aantal gekroonde hoofden in onze monarchie weer even tot ongekende hoogten. Gelukkig hoort er bij die tijdelijke adelstand geen dotatie. Een stuk frangipanetaart met een boon erin en een papieren kroon volstaan om de macht te grijpen.
Dat was dan ook het geval in Mater Dei Heikruis, zie hier onze drie koningen van 2008.

Van links na rechts : Julia, Irene, Marcel.

 Onze Driekoningentaart of koningentaart is een bladerdeegtaart met amandelcrèmevulling, zoveel is zeker. Maar de oorsprong van de traditie die omheen dat eenvoudige maar lekkere gebak geweven is, is behoorlijk warrig. Echt stichtelijk is het verstoppertje spelen met de bonen allerminst. Het heeft alles te maken met de versmelting van heidense en religieuze riten rond Sinterklaas, Kerstmis, de zonnewende en zelfs carnaval. Volgens één versie van het verhaal zijn de Germanen verantwoordelijk voor de boon in de taart. Zij mochten in de twaalf nachten na Kerstmis geen peulvruchten (hun basisvoedsel voor de winter) eten, vandaar dat de boon op 6 januari een bijzondere status van talisman kreeg. Een andere mogelijke invloed zijn de saturnaliën, de wilde Romeinse feesten ter ere van de god Saturnus op het einde van december. Spannend is dat tijdens dat feest meester en slaaf wel eens van positie wisselden: slaaf werd meester, meester werd slaaf. In die traditie zou de koning(in)-van-een-dag kunnen passen. Allerlei Franse royals vonden de nepkroningsceremonie van de Driekoningentaart dan weer majesteitsschennis. Een duidelijk bewijs van gebrek aan humor.