Angelique werd geboren in
Prindaal, een deelgemeente van Meerbeke op 18 mei 1905.
Mijn ouders waren landbouwers. Wij woonden in een landbouwbedrijf, gelegen aan
de rand van het bos van Prindaal.
Tot mijn veertiende volgde ik lager onderwijs in Meerbeke.
Na de schooluren moest ik nog thuis meehelpen. Doordat de boerderij aan de rand
van het bos lag, was het onmogelijk uit te breiden. Het bedrijf werd te klein en
daarom trok ons gezin in de jaren 20 naar Anderlecht op de Lenniksebaan, een
gebied dat toen nog praktisch helemaal landbouwgebied was. Daar namen mijn
ouders een boerderij over waar ook een herberg aan verbonden was.
Het vele werk moest worden verdeeld: ik zorgde samen met mijn zus Maria, voor de koeien. Omdat alles nog met de hand moest worden gedaan, hadden we een ganse dag werk hiermee.
Mijn 2 andere zussen hielden de herberg open, beter gekend onder de naam "den heetteketel" , mijn broer Bruno bewerkte samen met vader op het land, met paard en kar. In de oogsttijd dorste ik het graan met de vlegel. samen met mijn zus en mijn vader vormden we een drieslag
Van vrije tijd was toen op de
boerderij geen sprake. Naar school gaan om te leren was helemaal uitgesloten.
Mijn echtgenoot Jozef Persoons leerde ik kennen op de trouwfeest van mijn zus
Julie, die met een tuinder uit de straat huwde.
Jozef was ook tuinder. We huwden op 15 april 1931. Als je met een tuinder
trouwde betekende dat je in de tuin moest werken. Voor mij waren dat allemaal
nieuwe dingen, die ik moest leren. Groenten kweken en oogsten om te verkopen op
de vroegmarkt was heel wat anders dan koeien melken en op de boerderij werken.
Op 14 juni 1932 werd onze eerste dochter, Jeanne, geboren. Een jaar later op 5
november 1933 kwam onze tweede dochter, Clémentine, ter wereld.
Het waren harde tijden. Het
tuinderberoep was nog zwaarder dan het landbouwersberoep.
Doordat alles kleinschaliger was, kon er niet met paarden gewerkt worden en
moest de hele tuin met de hand omgespit en bewerkt worden
Toen de oorlog uitbrak en de
Duitsers naderden, trok mijn man Jozef weg naar de Vlaanderen om niet voor de
Duitsers te moeten werken. Ik bleef alleen achter met de kinderen. Het was een
moeilijke tijd, gelukkig duurde het niet lang voor Jozef terugkwam, omdat Koning
Leopold zich snel had overgegeven.
Onze dochters groeiden op en gingen tot 14 jaar naar school. Daarna moesten zij, zoals gebruikelijk was, helpen in het oudere tuinbouwbedrijf. In de tweede helft van de jaren 50 gingen zij elk hun eigen weg, ze trouwden en krijgen elk 3 kinderen. Ondertussen zijn er ook 6 achterkleinkinderen.
In 1970 gingen we met pension. We konden echter moeilijk afscheid nemen van onze eigen groentetuin en we brachten daar nog veel tijd in door.
In 1981 vierden we onze
gouden huwelijksjubileum. Ik hield mij ook veel bezig met het breien van sjaals,
truien en kousen.
Eén keer per maand gingen we naar de gepensioneerdenbond in Anderlecht om bij
een lekkere geuze een kaartje te leggen. Maar mijn man begon meer en meer te
lijden aan reuma. Hij kon de laatste jaren van zijn leven zelfs niet meer
stappen. In februari 1992 overleed hij.
Na de dood van mijn man woonde ik nog 5 jaar alleen in ons huis. Doch na een valpartij trok ik in bij mijn dochter Clémantine. Maar de gezondheid ging stilletjes aan achteruit. Op den duur werd het voor mijn dochter Clémantine te zwaar om mij te verzorgen. Zo kwam ik in 2003, terecht in Mater Dei. Ik breng mijn dagen nu door in de zonnebloem. Bezoek van de familie krijgen doet mij nog veel plezier.
Ja, wie had dat kunnen denken dat ik 100 jaar zou worden.
Angelique Van Der Meeren.
 |
 |
Angelique tijdens haar 100 jarige viering in Mater Dei. Mr Martens (directeur) wenste haar al het beste toe en nog vele jaren.
 |
 |
De burgemeester van Pepingen was speciaal voor deze gelegenheid naar het rusthuis gekomen om in naam van het gemeente bestuur ook hun beste wensen over te maken aan de 100 jarige Angelique.
 |
 |
En dat het feest was kon men al direct zien aan de 2 grote reuze taarten, met vermelding Angelique 100 jaar.
Het feest werd afgesloten met de gebruikelijke familiefoto.
|
|