Genieten van het buitenleven

Donderdag 29 januari Sneeuw.

Ik staar naar buiten door het raam, het sneeuwt, de natuur is wit.
En bij het fluisteren van jouw naam, is' t of mijn hart in zo'n sneeuwvlok zit.
Mijn hart is net als de natuur, het stormt, en er is sneeuw.
Maar het kan veranderen in een uur, al lijkt het soms een eeuw.
Ja, ik weet dat eens de zon zal schijnen, met zijn warmte mild en zacht.
Zodat de sneeuw weer zal verdwijnen, en dat te weten geeft mij kracht.
Het geeft mij kracht om door te leven, met beide benen op de grond te blijven staan.
En ik weet, er zijn er meer die om mij geven, dus kom joh, er weer tegenaan.
Ik weet dat het winter is, maar ook dat de zomer weer zal komen.
Dan zal er een eind zijn aan mijn gemis, de uitkomst van mijn dromen.
 

Vroeger toen ik klein was..........was sneeuw een pret !
Sneeuw is heel lang weggebleven. (soms kwam ze is heel even) maar nu, bleef ze nog eens, een dag of twee,
en heel even voelde ik me dat kind weer van vroeger !!!!!

Goed ingeduffeld hebben wij genoten van het wonder mooi landschap.